با توسعه دانش انرژی های تجدیدپذیر، با دیدی وسیعتر میتوان انرژی را از آب های اقیانوس ها برای تولید برق و آب آشامیدنی استخراج کرد. در واقع یکی از بزرگترین ذخیره کنندههای انرژی گرمایی خورشید در جهان اقیانوس ها هستند. در سال ۱۸۸۱یک فیزیکدان فرانسوی به نام یاکوز آرسین، اولین کسی بود که پیشنهاد استفاده از انرژی زمین گرمایی اقیانوس ها را ارائه کرد. از مجموع کل تشعشعات خورشیدی، اقیانوسها بزرگترین متمرکزکننده تشعشعات انرژی خورشیدی هستند که براساس یک تخمین، میزان این انرژی برابر با ۲۵۰ میلیارد بشکه نفت است! این حجم عظیم انرژی خورشیدی ذخیره شده در اقیانوس ها میتواند در اثر فرایندی معروف به " فرایند تبدیل انرژی گرمایی اقیانوس" به برق تبدیل شود. فرایند تبدیل انرژی گرمایی اقیانوس از تفاوت درجه حرارت

این نیروگاه ها با بهرهبرداری از اختلاف دمای میان سطح و عمق اقیانوس یک سیکل حرارتی بادو چشمه عظیم گرم و سرد تشکیل میدهند و از این راه میتوان با استفاده از ایجاد بخار و تقطیر موادی مانند پروپان با آمونیاک سیکل حرارتی کاملی را تشکیل داد و به وسیله تجهیزات ویژهای انرژی مکانیکی و در نهایت انرژی الکتریکی تولید نمود. ویژگیهای کلی این نوع انرژی برخلاف تابش خورشیدی که درطول شبانه روز، نوسانات زیادی دارد، گرادیان حرارتی اقیانوس ها درطول شبانه روز تغیرات زیادی نکرده و بنابراین یک منبع مناسب جهت تولید مداوم الکتریسیته است. با این حال، هزینه بسیار زیاد احداث تاسیسات، زیاد بودن عمق، کم بودن محلهای مناسب، سختی انتقال انرژی به ساحل، و کم بودن تجربیات موفق در این زمینه، استفاده از این منبع انرژی ر